ﺗراش (Cut)

ﺗراش ﻓراﻳﻧدی اﻧﺳﺎن ﺳﺎز ﺑرای اﻓزاﻳش ﻛﻳﻓﻳت، ﺟذاﺑﻳت، ﺗرﻣﻳم رﻧﮓ، ﭘﻧﻬﺎن ﻛردن ﭘﺎره ای ﭘدﻳده ﻫﺎی ﻧﺎﻣﻧﺎﺳب، رُﺧﻧﻣون ﻛردن ﭘدﻳده ﻫﺎی ﺟذاب و ﻏﻳره اﺳت. ﺗراش اﻧواع ﻣﺧﺗﻟﻓﻲ دارد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋواﻣل ﻣﺧﺗﻟف از ﻗﺑﻳل ﻧوع، اﻧدازه و ﺷﻜل ﻃﺑﻳﻌﻲ ﮔوﻫر، ﺳﺎﺧﺗﺎر و وﻳژﮔﻲ ﻫﺎی ﺑﻟوری، ﺑﺎزﺗﺎب و ﭘراﻛﻧش، ﺷﻜﺳت ﻧور و ﭘدﻳده ﻫﺎی دﻳﮕر ﮔوﻫر ﺑﺳﺗﮕﻲ دارد.

از آﻧﺟﺎﻳﻳﻜﻪ ﻫر ﮔوﻫرﺳﻧﮓ دارای ﺿرﻳب ﺷﻜﺳت ﺧﺎص ﺧود اﺳت (ﺑﻃور ﻣﺛﺎل ﺿرﻳب ﺷﻜﺳت ﻛوارﺗز 1.55، ﺿرﻳب ﺷﻜﺳت ﺗوﭘﺎز 1.62 ، ﺿرﻳب ﺷﻜﺳت ﺳﻓﺎﻳر 1.67، اﻟﻣﺎس 2.417و ...)، زاوﻳﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﻧﮕﺎم ﺗراش ﺑﻪ ﮔوﻫر ﻣﻲ دﻫﻧد ﺑرای ﮔوﻫرﻫﺎی ﮔوﻧﺎﮔون ﻣﺗﻓﺎوت ﺧواﻫد ﺑود و ﺑﻪ اﻳن دﻟﻳل اﺳت ﻛﻪ ﮔوﻫرﺗراش ﺑﺎﻳد آﮔﺎﻫﻲ ﻛﺎﻣل از ﻋﻟم ﮔوﻫرﺷﻧﺎﺳﻲ داﺷﺗﻪ ﺑﺎﺷد.

ﺗراش ﮔوﻫر ﻫﺎی ﮔراﻧﺑﻬﺎ ﺑﻪ روش ﻫﺎی زﻳر اﻧﺟﺎم ﻣﻲ ﺷود.

1. ﺗراش ﻛﺎﺑوﺷن داﻣﻟﻪ ﻳﺎ ﮔﻧﺑدی (Cabochon)

ﺗراﺷﻲ اﺳت ﺑﺻورت ﻧﻳﻣﻜره ﻛﻪ ﺑﺎ ﻗﺎﻋده ﻫﺎی داﻳره و ﻳﺎ ﺑﻳﺿﻲ اﻧﺟﺎم ﻣﻲ ﺷود و ﺑﻳﺷﺗرﻳن ﻛﺎرﺑرد را ﺟﻬت اﻧﮕﺷﺗری دارد ﻛﻪ در اﻳران ﺑﻳﺷﺗر درﻣورد ﮔوﻫرﻫﺎی ﻋﻗﻳق و ﻓﻳروزه ﺑﻜﺎر ﺑرده ﻣﻲ ﺷود.

تراش کابوشن

2. ﺗراش ﺗﺧت (Table cut)

ﺗراﺷﻲ اﺳت ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻورت ﻣﺳﻃﺢ ﺑﺎ ﺿﺧﺎﻣﺗﻲ ﺑﻳن 1 ﺗﺎ 3 ﻣﻳﻟﻳﻣﺗر در ﺷﻜل ﻫﺎی ﻣﺧﺗﻟف داﻳره و ﺑﻳﺿﻲ و اﻧواع ﭼﻧد ﺿﻟﻌﻲ ﻣﺎﻧﻧد ﻣرﺑﻊ و ﻣﺳﺗﻃﻳل و... اﻧﺟﺎم ﻣﻲ ﺷود و ﻛﺎرﺑرد آن در اﻧواع زﻳور آﻻت اﺳت و ﺑﻳﺷﺗرﻳن ﻣﺻرف در اﻧﻳﻜس (ﻋﻗﻳق ﺳﻳﺎه) اﺳت.

تراش تخت

3. ﺗراش رﻳزوﺟﻪ (Facet)

ﺗراﺷﻲ اﺳت ﻛﻪ در اﻳران اﺻﻃﻼﺣﺎ آن را ﭘخ زﻧﻲ ﻣﻲ ﮔوﻳﻧد و ﻣرﺑوﻃ اﺳت ﺑﻪ ﮔوﻫرﻫﺎی ﺑﻟورﻳن ﻣﺎﻧﻧد اﻟﻣﺎس، ﻳﺎﻗوت، زﻣرد، آﻣﺗﻳﺳت و... ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺑﻚ ﻫﺎی ﻣﺧﺗﻟﻓﻲ ﻣﺎﻧﻧد ﺑرﻟﻳﺎن، زﻣردی، ﻓﻼﻣﻚ ﻳﺎ ﺗراش رز (Rose cut) ، ﺳﻳﻟون (Ceylon) و... اﻧﺟﺎم ﻣﻲ ﺷود.

تراش فست

4. ﺗراش ﻓﺎﻧﺗزی (Fancy cut)

ﺗراش ﻓﺎﻧﺗزی ﺗراﺷﻲ اﺳت ﺑرﮔرﻓﺗﻪ از ﻃرح ﻫﺎﻳﻲ آﺷﻧﺎی ﻋﻣوم ﻣﺎﻧﻧد ﻣﺎه، ﺳﺗﺎره، ﺧورﺷﻳد و ... ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻜل ﻫﺎی وﻳژه و ﺳﻟﻳﻗﻪ ای ﻫر ﻫﻧرﻣﻧد ﺗراﺷﻧده اﻧﺟﺎم ﻣﻲ ﺷود.

تراش فنسی

5. ﺗراش ﻫﻧری

ﺗراش ﻫﻧری ﺷﺎﻣل ﻃرح ﻫﺎﻳﻲ ﭘﻳﭼﻳده و ﭘرﻛﺎر ﻣﻲ ﺑﺎﺷد ﻛﻪ ﺷﺎﻣل ﮔل ﻫﺎ و ﺗﻧدﻳس ﻫﺎ ﻣﻲ ﺷود و ﺗراﺷﻧده ﺑﺎ اﻗﺗﺑﺎس از ﻃﺑﻳﻌت و ﻳﺎ ﻃراﺣﻲ ﻧوﻳن ﺧود ﺑﻪ ﺷﻳوه ﻫﺎی اﺑداﻋﻲ در ﺑﻜﺎرﮔﻳری اﺑزارآﻻت در ﻓرم ﻫﺎی ﺗراش آﺛﺎر ﺧود را ﺑوﺟود ﻣﻲ آورد. ﺗراش ﻫﺎیIntaglio (ﻧﻗش ﻓرورﻓﺗﻪ) , Cameo (از رﻳﺷﻪ ﻓﺎرﺳﻲ ﭼوﻣﺎﻫﺎن

اﺳت و ﺑرﺟﺳﺗﻪ ﻛﺎری ﺑر ﺳﻧﮓ ﻫﺎی ﻗﻳﻣﺗﻲ اﺳت) و Carved (ﻛﻧده ﻛﺎری ﻛردن) ﺟزء ﺗراش ﻫﺎی ﻫﻧری ﻫﺳﺗﻧد.

تراش هنری