فصل هفتم: ﺟﻼ (Luster)

آدامانتین. ابریشمی. چرب؟ گوهرشناسان از این اصطلاحات خاطره انگیز برای توصیف درخشش سنگ های قیمتی استفاده می کنند. این کلمات نشان دهنده این است که سطح یک جواهر وقتی نور را منعکس می کند چگونه به نظر می رسد.

تالک می‌تواند طیفی از درخشندگی، از مرواریدی تا چرب تا مات را نشان دهد

انواع جلا در سنگ های قیمتی

در دنیای سنگ های معدنی، درخشندگی در دو نوع اصلی وجود دارد: غیر فلزی و فلزی. علاوه بر این، گاهی اوقات از نوع میانی، نیمه فلزی، به عنوان توصیف استفاده می شود. با این حال، صنعت جواهر معمولاً با انواع غیر فلزی سروکار دارد. اکثر جواهرات معیارهای درخشندگی فلزی یا نیمه فلزی را ندارند.

آدامانتین Adamantine

این اصطلاح گوهرهایی را با ظاهری درخشان و آینه مانند مانند الماس توصیف می کند.

زجاجیه Vitreous

بیشتر سنگ های قیمتی، از جمله جواهرات محبوب مانند کوارتز، توپاز و تورمالین، درخششی براق و "شیشه مانند" دارند. در برخی از آثار مرجع ممکن است با «شیشه» به عنوان اصطلاح دیگری برای این نوع درخشندگی مواجه شوید.

مرواریدی Pearly

جواهرات با این نوع درخشش سطوحی شبیه به مروارید دارند. برخی حتی ممکن است رنگ های کمانی رنگی مانند مروارید را روی سطوح خود نشان دهند. گچ و کارویت ممکن است درخشندگی مرواریدی نشان دهند.

ابریشمی Silky

برخی از سنگ‌های قیمتی مانند سلنیت، نخ‌های موازی ظریفی را نشان می‌دهند که شبیه بافت پارچه است. این حالت به عنوان درخشش ابریشمی شناخته می شود.

چرب Greasy

گوهرهایی که با درخشندگی چرب به نظر می رسد لایه ای از روغن یا چربی روی سطح خود دارند. نمونه هایی از این درخشندگی شامل گرافیت و سرپانتین سبز است.

صمغی Resinous

کهربا به معنای واقعی کلمه از رزین گیاهی حفظ شده ماقبل تاریخ تشکیل شده است. بنابراین، جای تعجب نیست که این ماده جواهر دارای درخشندگی صمغی است. سنگهای اسفالریت ممکن است درخشندگی صمغی نیز داشته باشند.

مومی شکل Waxy

گوهرهایی که ممکن است این درخشندگی را نشان دهند، مانند فیروزه و عقیق، به نظر می‌رسد که لایه‌ای از موم روی سطح خود دارند.

کدر Dull

درخشش کسل کننده به سادگی به این معنی است که یک سنگ قیمتی نور کمی را منعکس می کند، مانند رودونیت یا کائولینیت.

فلزی Metallic

درخشش فلزی، ظاهری شبیه فلز بازتابنده، اصطلاحی است که معمولاً برای سنگ‌های قیمتی استفاده نمی‌شود. با این حال، هماتیت یک استثنا قابل توجه است. درخشش فلزی و چشمگیر دارد و برش‌های جواهر با حکاکی‌های کوتاه و مهره‌هایی از این ماده ساخته شده‌اند.

مفهوم جلا یا درخشش در گوهرشناسی

اگرچه درخشش یک پارامتر توصیفی اساسی برای مواد معدنی است، اما می تواند حتی در یک بلور متفاوت باشد. با توجه به حالت تجمع ماده معدنی، بسته به اینکه کدام ساختار کریستالی را بررسی می کنید، ممکن است تفاوت هایی را مشاهده کنید. به عنوان مثال، گچ ممکن است در برخی از وجوه کریستالی درخشش زجاجیه ای داشته باشد اما در سطوح موازی با شکاف، درخشندگی مرواریدی داشته باشد. علاوه بر این، اگر گچ در سنگدانه های الیاف بلند قرار گیرد، درخشندگی ابریشمی نشان می دهد. بنابراین، درخشندگی ممکن است خاصیت تشخیصی مفیدی برای شناسایی سنگ گچ یا سایر جواهرات ایجاد نکند!

ممکن است جلای برخی از گونه های جواهر را پیدا کنید که به عنوان محدوده توصیف شده اند. برای مثال، سرپانتین ها ممکن است درخشش صمغی، مرواریدی یا مومی شکل داشته باشند. اسفالریت ها می توانند از رزین تا حتی آدامانتین متغیر باشند. علاوه بر این، برخی از درخشش‌های سنگ‌های قیمتی دارای «انواع فرعی» هستند. این عبارات جواهری را توصیف می کنند که به نوع اصلی درخشش نزدیک می شوند. به عنوان مثال، کرومیت یک گوهر نیمه فلزی است، در حالی که آندالوزیت نیمه شیشه ای است. جواهرات ساب آدامانتین شامل استولزیت، مونازیت و وانادینیت است.

توصیف درخشش سنگ های قیمتی شامل برخی ذهنیت ها می شود. این بیشتر استفاده از آن را برای شناسایی گوهر محدود می کند.

جلای پولیش و جلای ساختاری چیست؟

درخشش سنگ های قیمتی به طور کلی به ظاهر پایه گوهر اشاره دارد. با این حال، وضعیت جواهر ممکن است بر درخشندگی آن تأثیر بگذارد.

یک سنگ قیمتی می‌تواند درخشندگی جلا داشته باشد (ظاهر آن هنگام صیقل دادن) که بسیار متفاوت از درخشش سنگ خام آن است. به عنوان مثال، پولیش می‌تواند جت را با درخشش اولیه ی مات یا مومی به شیشه ای تبدیل کند.

درخشش ساختاری (بر اساس شکست نور در کریستال) یک سنگ قیمتی نشان می دهد که شکستگی های آن هنگام بازتاب نور چگونه به نظر می رسند. در برخی گونه ها، این جلا ممکن است تا حدودی با جلای سنگ خام متفاوت باشد. برای مثال، اسپینل شیشه ای ممکن است درخشش شکستگی ساب آدامانتینی داشته باشد.

منبع: https://www.gemsociety.org ترجمه شده توسط نگین یاب